Don't follow me, I'm lost too.

Με πονάει!..Το ψυχρό πρόσωπό σου που αναίτια μου εκτοξεύει την πέτρα της αδιαφορίας..Το αναίτιο γέλιο σου που πιστοποιεί την δήθεν προσάραξη στην ύλη και την ακύρωση της άλλοτε ευαισθησίας σου!..

…Δε χρειάζομαι τίποτα πια. Δε κρυώνω,δε καίγομαι..Δε κλαίω,δε γελάω.. Με “άφησα” πίσω μου…Άφησα τον εαυτό μου νεκρό στο χθες που με γέμισε ευδορές. Άυλος σήμερα γυρίζω σαν χαμένος _ η σκιά μου σκεπασμένη με ένα λευκό σεντόνι _ αμαρτία που πιέζεται από ενοχές..κρίσεις συνείδησης..κρίσιμες χαμένες παρτίδες..Ατημέλητη σκιά εναγωνίως κυνηγάω τη κάθαρση των κομματιών που απόμεινα…